"Chikara-Dake of Hadjime-Yoshi"

Kort na het bereiken van de geweldige leeftijd van 15 jaar hebben wij afscheid moeten nemen van onze Chika.

Al die jaren was ze voor ons de allerliefste, trouwste, vrolijkste en de meest ( eigen ) wijze kameraad die een
mens zich kan wensen.

Wat zullen wij haar missen.

11-12-1996   † 30-12-2011

Lieve Chika,

Wij staren omhoog en zoeken jou in het zwart van de nacht.

Ik stel me voor dat jij daar bij je zus, broer en moeder bent en dat je gewoon tegen me lacht.
 

Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar omdat ik je zo mis,

ben ik van het feit doordrongen dat daar boven mij iets is.

Ik sluit mijn ogen en beleef een intens moment, ik weet gewoon,

ik voel gewoon, dat je ook heel dicht bij ons bent.

 Nu het helemaal donker is nu worden voor jou de sterren zichtbaar.
We hebben er weer een hele mooie ster bij.

Marion en Jasper heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Veel liefs, we houden van jullie !

Christel, Piet, Bart, Tom en honden

08-11-1997    † 02-11-2011

 Maar waarom moesten  wij beslissen over jou leven en dood waarom………..
Waarom heeft deze beroerte een einde aan jou gemaakt?
Het ging zo snel en wij  kunnen het nog steeds niet bevatten.

 Zo wandelde ik een dinsdag morgen met jou naar de Ameroever.
Een uur later je kon niet meer op je poten staan, je viel om.
Je keek mij angstig aan. Wat is er aan de hand.?

Toen kwam de morgen met zijn grijze blik, nee geen stralende zon die je op zou beuren.
Wij hebben toen moeten beslissen, beslissen voor jou Taika.

Wij hopen dat  we het goed hebben  gedaan, wij hebben  je naar jou maatje Mop laten gaan.
En vriendinnetje Tygertje  heb je achter moeten laten.

 Vergeef  ons als het te vroeg was maar een wereld alleen met pijn en angst was jij niet waard.
En nu Taika nu het allemaal donker is, nu worden voor jou de sterren zichtbaar.
Eén mooie ster is er bij gekomen.

 Taika, we hebben  je niet verloren, daarvoor gaf jij  ons te veel
Wat jij  ons zei dat  blijven wij horen. Wat jij  ons gaf dat blijven wij voelen.
Jij was en blijft voor  ons een zegen, waarvan het spoor steeds verder gaat.

 Lieve, lieve  Taika  achter  onze tranen van verdriet, schuilt een glimlach van  onze herinneringen!!!

 Op woensdag 2 november 2011  om 10.30 uur hebben wij afscheid van haar genomen.
De crematie was de zelfde middag.

Lieve Chigo,

Er dansten sterretjes in je ogen, er was een glimlach om je mond.

Wij merkte niets van het duister dat je overviel, van de onmacht
waartegen je vocht.

En dan een punt gedaan, de sterren in je ogen hebben je
naar je zus Cho-Jo in de hemel laten gaan.

Ook wij zullen je missen, we houden van je !

Liefs,

Christel, Piet, Bart en Tom

Lieve, lieve Rose, veel te vroeg ben je van ons heengegaan.
Zoveel plannen zijn nu ongedaan.

Ongeloof slaat om ons heen
WAAROM ?
Het antwoord ken geen één !

Liefs,

Christel, Piet, Bart en de Honden

Lieve Cho-Jo,

Langzaam ben je van ons weggegleden.
Elke dag een beetje meer.
Telkens werd je weer iets ontnomen.
Dat deed jou en ons zeer.
Het gemis, een stille pijn.
Dat je nooit meer bij ons zult zijn.

Dwars door stille leegte die je achterliet
klinkt de echo van jouw blaf.
Zachtjes, van een afstand alsof  ik je daarnet nog zag.
Steeds denk ik aan je vrolijkheid,
steeds hoor ik weer jouw blaf.
Dan voelen we die leegte omdat jij er niet meer bent.

Cho-Jo bedankt voor je liefde, trouw en eerlijkheid.
Voor de lach iedere dag.
Voor het geluk dat je ons hebt gegeven.
Helaas duren deze dingen altijd veel te kort !!

Liefs,

Christel, Piet, Bart en de Honden

 † 25-12-2008
10 jaar

Lieve Eska,

Als straks de zon toch weer zal schijnen en hoog boven de hemel staat
dan weet ik dat er met die stralen een glimlach naar beneden daalt.

Nu kun je over ons waken en eens zullen we weer samen zijn
tot dan gaan wij hierdoor met ons leven
maar je zult steeds in onze gedachte zijn.

Je blijft bij ons door wie je was en wat je voor ons hebt betekend.

Liefs,

Christel, Piet, Bart en de Honden

Hallo viervoeters

Ik, Mail-Li bijna 7 jaar oud, heb een triest bericht.
Mijn grote zus Sen-Sei is 27 mei 2008, op 8 jarige leeftijd, overleden.

Sen-Sei was mijn trouwste vriendin, bij haar had ik het naar mijn zin.
Slapen, waken, wandelen en spelen, nooit hoefde ik mij haar te vervelen.

Maar, niet alleen ik maar ook mijn baasjes zijn verdrietig,
en vinden het ‘n heel gemis dat ze die mooie, vriendelijke
snoet met donkerbruine ogen moeten missen.

Je was altijd vrolijk en heel erg lief,  voor iedereen een hartendief.

Maar, dan komt de tijd om afscheid te nemen.

Mijn vrouwtje raakt niet uitgehuild, ze is radeloos.
Troostende woorden, neen dat kan ik  niet,
maar weet...........ik deel wel mee in haar  verdriet.

Maar, we hebben met z’n vieren mooie jaren gehad.

Nu gaan wij met z’n drieën verder,

en  wie weet ………

Mai – Li